Sa pag-inusara ikatugbang ang balde ug planggana, andam mosapnay sa nagtipun-og nga labhonon. May kaigmat taliwala sa kaputi ug mga bulok sa panapton, sa pagpahan-ay sa mga pino'ng piraso layo sa dagko, sa inampingang nuog lahi sa pantalon.
Bisan ang lilo sa washing machine dili makaasdang sa kumpas sa kamot dayong humol sa tubig. Di na mistil mamagnos og chlorine; ang gikusgon sa matag kuso-kuso dali mopalanay sa gahing mantsa nabulit sa puwang sanina.
Ang pinitik sa pulso sa gikumkomang kahilom mopatin-aw sa matag banlaw ug puga sa sinabonan. Dayon iladlad ang bestida gamit ang Perla—ang pinisik sa sabon molabtik sa mata—halang man apan wala damha nga dali mopaburot ug manganak og bula.
Tagalog translation: (para sa isa kong napadpad na tagabasa na kakarampot lamang ang naiintindihan nya sa Bisaya) PS: pinilit ko mapiga ang kakarampot ko ding alam sa Tagalog..echus!
Bakit mas Hiyang maglaba kapag Heartbroken
Sa pag-iisa kasa-kasama ang balde at batya na handang aluin ang gabundok na labahan Sigla sa harap ng puti at samot-saring kulay ng hibla pagsa-saaayos ng malilit na piraso mula sa malalake. ng mga pantalon mula sa iniingatang tela.
Ang ikot ng washing machine ay di makkapantay sa kumpas ng kamay habang papalubog sa tubig. Di na nanaisin pang gumamit ng klorin. Ang sidhi ng bawat kuskos ay magaang nakakatunaw ng matigas na mantsa nakabahid sa pulang blusa.
Ang tibok ng pinagtitimping katahimikan nakakapagpalinaw ng bawat banlaw at piga ng labahan At saka magkukula gamit ang Perla, ang tilamsik ng sabon pumipilantik sa mata maanghang man ngunit nakakagparami ng bula.
Sa kilom-kilom, kung mosagol sa kapanganuran
ang puting aso nga binuhot sa akong sigarilyo.
Walay timik ang lantay nga akong gilingkuran
nga nabungol sa kanaas sa bunbon nga
nakubkob sa kumagko sa akong tiil.
Wala panumbalinga ang bahakhak sa mga bata
nga nag-iphanay sa mga kaka nga ilang nasikop
o bisan man ambitan ang tinolang manok
nga nabihag gikan sa tigbakay.
Walay duyog gikan kanako ang rondalla sa mga siloy
ug ang pagdapit sa dan-ag sa lamparilya sa among payag
nga nag-awhag kanako nga ako pasudlon na ug balik
gikan sa tibuok adlaw nakong paghuwat.
Walay tayhop sa trompeta ug hinagubtob sa takna
nga madunggan gikan sa nag-ambong panganod
kon dili ang mga hadyong sa mga sakyanan
ug suliyaw sa mga tawo nga minggimaw
sa nag sanga-sangang dalan ubos sa ikapitong andana
niining edipisyo nga akong gibarugan.
Wala nila mabatyagi ang ilang talagsaong panaghibalag
pero ako nga sama sa usa ka batang namuso
nga mingyahat sa akong ulo dayun tisli kanila nga nanglili
sa panag-akob sa ilang mga ngabil uban sa daklit
nga kangitngit nga mihabol sa sayo'ng kabuntagon.
Isumbong ko tanan sa pag-abot niya. Isugilon ko ang kahaw-ang sa higayun modaklit sa akong handurawan ang imong hulagway, ang imong kamot nga midula sa akong mga buhok ang mga halok nga mipaulan sa akong aping. Kay hain na ba sila? Wala na, kay wala kana usab sa akong kiliran.
Gipili ko ang kalimtan ka. Gipili ko ang walay kasiguruhan, basin sa unahan matultol ko ang tubag sa naglimin ko nga pangutana.
Isumbong ko tanan sa pagbunok sa uwan og iatol ko kini nga banha pa ang kasikas sa atop arun dili mo madunggan ang pagbundak sa pultahan o mabantayan ang akong mga tunob sa pagbiya.
Ug iatol ko kining higayuna nga samtang may ulan pa nga moanod sa akong mga luha.
Sa pagpamukhad sa iyang mga pako nansabulak ang abog sa kahiamgo. Sa mga gihay nga naghulat sa iyang pagbisita magpalandong sa maabi-abihun nga mga sanga.
Tuguti ang alimyon mogiya kaniya. Tuguti ang hangin modala sa iyang paglupad. Siya lang makahibalo sa iyang pagpauli pagkapukan sa pako kung sa salag masalaag.
Kay kanato ra usab ang pagsusi sa katam-is nga itugot sa atong pagkawili. Hinuklodi ang matag buhat saguli og kaigmat arun ugma walay pagmahay nga banha pa sa kilat.
dili nako mobakho ni bisan sa pagyuko sa ulo arun taguan ang pagtulo sa luha. tunlon ko ang nagbangil nga kasakit sa akong tutunlan nga dili makaigo sa mga ngilit sa akong kasing kasing. sa nagsusapinday nako nga mga tiil motipas ko palayo kanimo. di ko mangita sa mga kamot nga mosapnay sa akong kahuyang. molakaw sa lugar nga wala'y nakaila kanako og basin didto matiltil ang mga bahin kanimo sa mga lawak sa akong handurawan.
og dili na mobalik pa antuson ko ang kamingaw sa akong pag-inusara. patyon ko ang kagahapon tali natung duha. wala na'y angay pang usikan og kawilihan. sa imong pagpasagad kanako putlon ko ang nahibiling gininhawa niining nabutaan nakong gugma.
Sa tunok sa ilang buhok sama ka lantip sa ilang huna-huna.
Sa kalumoy sa ilang buhok sama sa bawod sa dagat
ang matag hagtik sa kuwerdas sa ilang gitara.
Sa galukot nilang buhok ang labyog sa akong sampot
duyog sa tambol sa ilang sonata.
Ang matag lugas sa ilang buhok ang iga nusnos
sa mga debuho nga nipilit sa kuwadro.
Sa mga salag sa ilang buhok masikop
ang kaidlas sa kabakaba sa matag
kidhat sa lente sa ilang mata.
Sa kataas sa buhok nga migamot sa ilang bagul-bagol
diha nako masudlay ang kagawasan nga
wala nabatunan sa akong buhok nga gipamub-an.
